Bezrefleksyjny i spóźniony ZUS – ważny wyrok Sądu Najwyższego !

Nieraz już na blogu pisałem o postępowaniach wyjaśniających lub kontrolach ZUS w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym. Wspominałem też, że ZUS często na tyle śmiało postępuje, że żąda wyjaśnień za wiele lat wstecz, wyznaczając li tylko termin 7-u dni na złożenie owych wyjaśnień. Wcześniej, przed kontrolą, wypłacając wielokrotnie i wysokie świadczenia z dobrowolnego ubezpieczenia społecznego. Od razu też ZUS przestrzega, że brak wyjaśnień może spowodować wydanie decyzji o wyłączeniu z ubezpieczeń. Gdy tak już postanowi to w uzasadnieniu decyzji od razu i w dosyć bezwzględny oraz surowy sposób podaje, że konsekwencją decyzji może być zwrot nienależnie pobranych świadczeń w oznaczonej kwocie. Kwocie śpiesznie wyliczonej w wysokości niejednokrotnie przekraczającej 100, 200 lub 300 tys. zł.

Z tego rodzaju praktyką ZUS wielu z Was się nie zgadza, a nawet jej nie rozumie. I wcale mnie to nie dziwi. W końcu jednak w podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy. Dlatego też równie śpiesznie co ZUS podaje do informacji dane o wyroku, który radzę w jednakowo stanowczy sposób powoływać w odwołaniach od decyzji ZUS, tj.:

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt III UK 193/17

Poniżej jeszcze cytuje część z uzasadnienia ww. wyroku:

Skarga kasacyjna zawierała usprawiedliwione podstawy już dlatego, że w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych z odwołania od decyzji o niepodleganiu obowiązkowo S. pracowniczym ubezpieczeniom społecznym Sąd drugiej instancji pominął istotną okoliczność, a mianowicie to, że pozwany organ ubezpieczeń społecznych najpierw bezrefleksyjnie wypłacał ubezpieczonej w długim okresie świadczenia ze spornego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym w łącznej kwocie 304.892,04 zł, a dopiero wskutek ewidentnie spóźnionych ocen zanegował podleganie jej pracowniczym ubezpieczeniom społecznym, z których wypłacił co najmniej prima facie kontrowersyjnie wysokie świadczenia. Tego typu “odwrócona” kolejność polegająca na uprzednim “uznaniu” spornego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym osoby, której pozwany organ rentowy wypłacił wysokie świadczenia z pracowniczych ubezpieczeń społecznych, nie stanowi uzasadnionej podstawy do intencyjnego ani potencjalnej drogi zakwestionowania wypłaconych świadczeń jako świadczeń nienależnych w rozumieniu art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, skoro świadczenia z tytułu spornych ubezpieczeń zostały wypłacone w okolicznościach, których utrwalona judykatura nie traktuje jako “świadome wprowadzenie w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia”. Taki stan rzeczy oznacza, że jeżeli występują okoliczności świadczące o niepodleganiu spornemu tytułowi ubezpieczeń społecznych, to organ rentowy powinien wydawać negatywne decyzje z “zerową” podstawą wymiaru składek i odmawiać wypłaty świadczeń ze spornych ubezpieczeń społecznych, a nie wypłacać świadczenia i dopiero wskutek oczywiście spóźnionych refleksji co do zasadności zrealizowanych kontrowersyjnie wysokich świadczeń kontestować legalność podlegania określonemu tytułowi ubezpieczeń społecznych.”


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.